İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş.
Hep şikayetçi hep bıkkınmış...
Bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler.
"Saklayalim, zor bulsunlar" demişler.
Zor buldukları icin belki kıymetini bilirler diyerek başlamişlar tartişmaya
Sorun büyük mü büyük. Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü...
Kimisi:
"Everest'in tepesine saklayalim" demiş,
Kimisi:
"Atlas Okyanusu'nun dibine" demiş.
"Tac Mahal'in kubbesi, Mekke sokaklari, İtalyan sofrasi.Bir hastanenin yenidoğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi.Sigara paketi,lale bahçesi..."
Pek çok yer düsünmüşler ama hiçbiri yeterince zor gelmemiş.
Derken meleklerden biri:
İçlerine Saklayalim" demis.
"Kimsenin aklına gelmez içine bakmak"
İşte o gün bugündür mutluluk insanin kendi içinde sakliymiş.
Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor.
Kolay kolay gülmüyor insanin yüzü.
Emekte ve insanin içinde saklı mutluluk.
Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasinin evinde, ne de başka bir şeyde.
Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun....