Halkı hor gören zorbaların, bu mazlûm millete son bir asırlık dönemde İttihatçı çetelerle, tek parti rejimiyle ve şeflik diktasıyla; son yarım asırlık dönemde de demokrasiye karşı düzenlenen askerî darbelerle neler çektirdiklerini bilmeyeniniz yoktur. 27 Mayıs 1960’ta başlayan darbeler dönemi Türkiye’nin ilerlemesine engel olmuş; ortalama olarak on yılda bir tekrarlanan darbeler yüzünden demokratik rejim bir türlü tam olarak rayına oturtulamamış ve militarizmin gölgesi ülkenin üstünden eksilmemiştir.
Türkiye’nin tarihî ve jeopolitik konumu dolayısıyla ordusunun güçlü olmasının ne derece önemli olduğunu herhalde uzun uzun anlatmaya lüzum yoktur. Milletimiz de bunu bilmekte, ordusuna güvenmekte ve askerini sevmektedir. Ancak ne yazık ki, demokratik rejime ve millet iradesine yapılan müdahaleler halkı bıktırmış ve ordunun itibarını zedelemeye başlamıştır.
27 Mayıs’tan bu yana Türkiye’de ve Türk toplumunda çok şey değişmiştir. Yarım asır öncesinin fakir, eğitim seviyesi düşük, nüfusunun yarısından çoğu köyde yaşayan, kapalı ve teşkilâtlanmamış toplumu yerine, bugün kişi başına geliri 20 misli artmış, okuma-yazma bilenlerinin oranı yüzde 95’e ulaşmış, şehirli, dünyaya açık ve örgütlü bir toplum vardır. 21. asrın başlarında böylesine gelişmiş bir açık toplumda askerî müdahale ve darbe ihtimalini düşünmek dahi, herşeyden önce dünyanın en iyi yetişmiş askeri olan Türk askerine yapılacak en büyük haksızlıktır. Nitekim, gündemdeki ‘eylem plânı’ olayında Genelkurmay Başkanı’nın ‘Bu bize hakarettir’ demesini son derece önemli bir gelişme kabul ediyoruz.
***
Bundan 11 yıl önce cereyan eden 28 Şubat Darbesi esnasında, tanklar yürütülmüş, cunta kuruluşları oluşturulmuş, harekât plânları hazırlanmış; ancak bütün bunlara rağmen 27 Mayıs ya da 12 Eylül benzeri bir ‘sıcak darbe’ gerçekleştirilememişti. Gene de 28 Şubat’ın daha az zararlı bir müdahale olduğu söylenemez.
2002’de AK Parti’nin seçimleri kazanıp tek başına iktidara gelmesinden sonra, TSK içindeki 28 Şubat kalıntısı darbe odakları tekrar toparlanarak hareketlendiler. 2003 ilkbaharında ‘Erenler Grubu’ adı altında örgütlenen darbeci odaklar, takip eden yıllarda sonradan açığa çıkan darbe hazırlıklarını ve plânlarını yaptılar.
28 Şubat Darbesi döneminde, illegal cunta örgütü ‘Batı Çalışma Grubu’ karşısında ‘Demokrasi Çalışma Grubu’nu kurarak, 28 Temmuz 1997 tarihinde YDP Genel Başkanı sıfatıyla yaptığım basın toplantısında darbecileri ve faaliyetlerini bütün ayrıntılarıyla açıklamıştım.
Darbeci ‘Batı Çalışma Grubu’nun Genelkurmay II. Başkanı Org. Çevik Bir tarafından imzalanan ‘Batı Çalışma Konsepti’ başlıklı eylem plânındaki birçok ifadenin, bugün üzerinde tartışılan ‘İrticayla Mücadele Eylem Plânı’na benzediğini görüyorum.
Lâkin, arada çok önemli bir fark var: ‘Batı Çalışma Konsepti’ni hazırlayıp birliklere gönderenler bunu sessizce kabullendiler. Zira, bu darbe belgesi, bizzat 28 Şubat Darbecilerinin lideri zamanın Genelkurmay Başkanı’nın bilgisi dahilinde -muhtemelen onun talimatıyla- hazırlanmış ve II. Başkan tarafından imzalanmıştı. Halbuki, üzerinde tartışılan son darbe belgesinin bilgisi dahilinde olup olmadığı sorusuna karşılık Org. Başbuğ’un cevabı, demokrasiye ve hukuka bağlı olanları ferahlatacak samimî bir tepki ihtiva etmektedir.
***
Ben, açıkçası hiçkimsenin böyle bir sahte eylem plânı hazırlayacağına ihtimal vermiyorum. Bu belge keşke sahte olsaydı... Belgeyi hazırlatmak için çok sayıda mahfil, kişi ve sebep sayabilirsiniz. Ancak bu istisnaî komplo teorilerini bir tarafa bırakıp en fazla muhtemel gerçeği görebilmemiz gerekir.
Bence bu belge gerçektir ve TSK içindeki darbeci odaklar tarafından hazırlanmıştır. Amaç, Ergenekon Soruşturması’nın intikamını almak, yargı üzerinde baskı kurmak, sıranın kendilerine gelmesini önlemek ve darbe ortamını hazırlamaktır. Nihaî hedef ise 27 Mayıs benzeri bir darbenin gerçekleştirilmesidir.
Bu darbe hazırlığında TSK’nın üst kademesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ‘cunta tipi’ bir darbe teşebbüsünün sözkonusu olduğu görülmektedir.
Bizce, bu menhus teşebbüsün henüz gerçekleşmeden ortaya çıkarılmış olması fevkalâde hayırlıdır ve Türkiye’ye, militarizmin gölgesinden çıkarak gerçek demokratik rejime geçmek için önemli bir fırsat vermektedir.
Bu fırsatın değerlendirilebilmesi için, ‘bekçi döğmeyi’ bir tarafa bırakıp bilâkis TSK’nın yıpranmaması hususunda özen göstermeliyiz. Komutanları sıkboğaz etmeden, kendi içlerinde temizlik yapmalarına imkân vermeliyiz. TSK üst yönetiminin de durumu süratle değerlendirerek söz verildiği gibi darbecileri tasfiye etmesi şarttır.

Hasan Celal Güzel / Radikal