Benim sevgi anlayışım acı vermek mi?

Bukadar acı çektim, yıprandım, yoruldum, ama şimdi yaşadığımı mı yaşatıyorum? Seni Çok Seviyorum. Ama sana her seni seviyorum da bir acı yaşatıyorum…


Seni üzüyorum değil mi? Zaman zaman bu ben miyim diyorum kendime… Neden sevildiğimi, sevdiğimi bile bile bu kadar acımasızım… Sen benim herşeyimsin… Canımın ta ötesinde camdan bir parçasın… İçimdeki heyecanım, gülen gözlerimsin… Mutluluğumun simgesi, kalp atışımsın… Yeri geldiğinde gözümden akan yaşa sebepsin. Ve herşeyden önemlisi ömrümün bundan sonrasını adadığım insansın…

Seni bukadar çok severken seni hala nasıl kırabiliyorum? Ve sen beni nasıl alttan alabiliyorsun?…

Sen beni kırmamak için susarken cümlelerim boğazıma kitleniyor… Yutkunamıyorum… İçimde sebepsiz yere bir acı beliriyor. Ve hala öfkeme devam ediyorum… Öfkem sana değil kendime! Tokat gibi suratıma çaptırttığım tepkisizliğe…

İçim acıyor hala seni üzdüğüm için… Seni kırdığım için… Özür dilemiyorum, dilemeyeceğimde… Çünkü bu bir şeyi değiştirmeyecek bilirim… Bunu yaşadım… İçinde bıraktığım sancıyı kesmeyecek bir özür… Gözlerindeki umutsuzluğu almayacak bir özür…

Bilmem neden hala bu kadar hırçınım? Öfkeliyim? Esti mi o deli rüzgar gözümdeki seni bile göremiyorum. Dağıtıyorum, yıkıyorum ortalığı… Sonra bir sessizlikle akıtıyorum gözyaşlarımı içten içe… O hep sarıldığımda başımı dayadığım omuzunu istiyorum…

Ben seni böyle içten seviyorum işte… Sorma bana daha ötesini yoksa ağlayacağım…

Only registred user can see link on this forum! Registred or Login on forum!

wayyyy admin bey kim bu şanslı kişi çok güzel şeyler yazmana sebep olan insan çok güzelller yazdıklarının hepsi birbirinden güzel...

Hei Hiç beğenmedim